29 Eki 2013

şu an o kadar sıkılıyorum ki..

yani cidden o kadar sıkılıyorum ki anlatabilmem mümkün değil. sabahtan beri nette beni eğlendirecek bir şeyler arıyorum, televizyonda zaptan zapa koşuyorum ama yok elimi attığım hiç bir şey sıkıntımı dindiremedi. demin sıkıntıdan kalkıp evi süpürdüm ama yarısında ondan da sıkıldım, salonla mutfağı bitirince makineyi de atıverdim öylece koridora. hayır yani başka bir yerde falan da olasım yok zerre kadar. şu an önüme dünyanın nimetini serseler öff pöff durumundayım. bari dedim ki yazayım ama sanırım o da pek işime yaramayacak..

televizyonlar zaten boğulduğum yer çoğu zaman. bütün gün tanklı, tüfenkli  haki renk tören kutlamalarından yemin ederim içim şişti. demokrasiyi böyle mi kutluyonuz be idiyotlar diye içimden geçirirken twitter'da istiklal'de tomaların gezindiğini okudum bi de. yani gerçekten daha saçma bir şey olamaz. şahsen üzerimde nokta kadar coşku vs uyandırmıyor bu bayram hadiseleri ama yani milletçe gerizekalıyız o kesin. 
marmaray açılışından iç gıcıklayan kareler
düşün ki bir ülkenin milli bayramı ve düşün ki sen hükümet olarak bayramı kutlamak isteyenlere gaz sıkıyosun. her yönüyle zorlama, çoğu insanın da içinden gelmedi halde, o töreni cebren ve hile ile kutlatmak ne kadar faşistçe bir durumsa aynı şekilde sen istemiyorsun diye o insanların bayram kutlamalarını engellemeye çalışmak da öyle. he bi de o marmaray götünüze girsin beyler. melihciğim o kestiğin odtü ormanları da aynı şekilde sana bebişim.




geçen gün bi arkadaşım ne dini ne milli bayram seviyorum diye eyyorladı bana feyspuk üzerinden. sonra "yılbaşında'da evden çıkmazsın zaten" diye cila geçti üzerinden. oradan kendisine söylediğimi bir de buradan halkımla paylaşayım. benim için bayram 1 mayıs'tır arkadaş. yeminlen tek coşku hissettiğim bayram o başka da yok. onda da zaten işçi çocuklarla başlayan ve iş kazalarında hayatını kaybedenlerin arasında hatırladıklarım aklıma baskı yapınca işin duygusal boyutunu da epey bi derinden hissediyorum. buradan ayrıca yetkililere sesleniyorum lütfen 1 mayıs tatilini tek günden bir haftaya çıkarın da bari hakkıyla kutlayabilelim bayramımızı. yılbaşı konusuna gelince.. bundan seneler seneler önce yeni yılı istiklal'de kutlamaya karar verip gelişimini tamamlayamamış bir neandertalin tacizine uğrasan sende de kalmazdı canım parti coşkusu! bilmem anlatabildim mi? hayır değişen bir şey de olmadı o günden bu güne. sağolsun büyükşehir belediyesi yılbaşı gecesi dışarıda medeni medeni kutlama yapma fikrinden o kadar rahatsız ki her sene bildiğin büyük pıt şenliği düzenliyo o meydanda.. of zaten ne meydan kaldı ortada ne de ben oralarda kaldım.. şimdi zaten yaşadığım yerde her yer roma her yer paris. evden çıksam böyle yee hhuuu kafa dağıtayım diyerek, zaten üçüncü dakikasında mutlaka bi tanıdıkla sıkıcı bir iş muhabbetinin falan içinde bulurum kendimi.. işte burası o kadar küçük diyeyim de anla..

bunun dışında son olarak söylemeden geçemeyeceğim bir şey var. leyla ile mecnun ne güzel diziydi ve ne kötü oldu bitmesi. ben gibi televizyon sevmeyen birine bile sempatik gelen ne güzel bir saçmalıklar silsilesiydi ki.. ahhh o finaaal ahhh.. yemin ederim yaktı kavurdu ciğerimi en derininden böyle çok bi değişik oldum.. onu da aşağıya bırakıyorum ki izlememiş olan varsa izlesin, onun da yüreği yansın. ben sanki mecnun'u değil de berkin'i izledim.. sanırım ondan böyle acıttı canımı. batsın bu dünya yemin ederim.


Berkin! hadi uyan da artık o günü de bayram yapalım! hadi Berkin!

Hiç yorum yok:

Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...