6 Nis 2012

sevdiğin birini kaybetmek zor..


..ama çok sevdiğinin, sevdiği birini kaybettiğini öğrendiği anda hissettiğin o bet duygu, o çaresizlik varmış bir de meğer.. 
işte o çok fena imiş.. kendini bir saniyeliğine de olsa gereksiz hissetmekmiş..  
sonra günler geçermiş, sen sevdiceğin gitgide daha iyi hisseder diye umarken; ve O, dünyanın en bi gül yüzlü, en bi  güler yüzlü insanıyken günler geçermiş de  yüzündeki o "yok"luk ifadesi geçmezmiş.. ve tüm bunlar olurken elinden gelen tek şey, dokunmakmış.. "burdayım" demek, "akşama ne yiyelim" demek, sonra gizli gizli onu izlemek.. 
birlikte yaşanılan her iyi ve her kötü şeyin daha da yakınlaştırdığını hissetmek.. 

7/24 götünle güldüğün kayahan kayahan konuşmaları ilk ağızdan söylemek ama bundan zerre gocunmamak varmış bir de.. 


varmış işte..


Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...