25 Tem 2011

bu işte bir iş var..

evleniyorum dedim ya, o günden bu güne aldığım 3 (yazıyla üç) boşanma haberi ile zaten iki gram şaşırma kapasitem kalmıştı o da gitti.. bir de yani uzak falan değil.. biri Koko (evet evet benim  o Koko!) olmak üzere diğer ikisi öz be öz kuzenim olan 3 ayrı çift boşanıyor.. hayır yani ben cidden dünyada pek şaşırmam öyle bir şeye.. ama yani tam da evlencekken falan birbiri ardına (yaklaşık 1 hafta içinde) aldığım bu haberler ilginç geldi.. sanırım kartlaştığım için bu haberler üzerimde " hımm evlenmek mi hımm hım" gibi böyle bi süreç değerlendirme kafası falan olarak etki göstermedi ama düğünümde yeni ayrılmış ve çok sevdiğim 3 insanın olacağı ve bunların da anı depreşmesi falan yaşayabileceğini düşünmem suretiyle canım sıkılmıyor değil hani..
ayrılıklar, boşanmalar falan benim dünyaya gözlerimi açtığım andan itibaren içine düştüğüm durumlar olduğundan işin o kısmında "parçalanan aileler,yıkılan yuvalar.." gibisinden edebi edebi düşünemiyorum ben.. insanlık hali, dünya düzeni, o bu derken çok alıştık bu haberleri duymaya ama yani herkesin de ayrılmak için benim evleneceğim yazı seçmesi gerçekten enteresan.. hayır bir değil iki değil noluyonuz be yaa..
yine de demek istediğim o ki, öldürmeyen allah öldürmüyor eyvallah da, bu işleri uzatmadan çirkinleştirmeden, kendine ve karşındakine eza çektirmeden ama en önemlisi dramatize etmeden, günü geldiğinde bitirmek en iyisi sanırım.. artık öpmek istemediğin, ya da gece gündüz sebepsizce kavga ettiğin bir insanla ilişkini ne kadar sürdürebilirsinki.. bilmiyorum tabi üzerine uğraşmak da gerekir, emek vermek de hatta kimi zaman kafanın içindeki, o yoldan çıkarmaya her an hazır bekleyen şeytanlarınla savaşman da.. ama olmuyorsa olmuyor be abicim..topla bavulu git işte..

Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...