15 Haz 2011

ben böyle haziranı sikeyim

bugün çok sevdiğim birinin ölüm haberini aldım, böyle uzaktan sevdiğim karşılıklı asla bıç bıç bir ilişki kurmadığımız ama aylar süren görmemelerden sonraki her kalrşılaşmamızda mutlaka derin bir bakışma içten bir "nasılsın"larımın olduğu biri. bi de yani kimi insan vardır, öyle kalmalıdır o, sen dışarı gitmelisin, okumalı, çalışmalı falanlamalısın, ama iki dost muhabbeti çevirmeye gittiğinde, mekana döndüğünde o hep orada olmalıdır, o mekan o ve onun gibilerle güzeldir çünkü... mazin vardır, anıların vardır, o anılar kalsın diye o insanlar da hep bıraktığın yerde olmalıdırlar döndüğünde... 
bugün öğrendim ki hakan abi gidivermiş, bir daha dönmeyecekmiş, hadi çocuklar bana eyvallah demiş... içim gitti içim, bu hayvan, bu gaddar kalbim gitti. olmaz ama yani, böyle adamlar ölmesin, tamam kimse ölmesin de nelerin ucundan, ne uçurumların kenarından dönmüş böyle adamlar böyle kadınlar gitmesin... hele bu şekilde, sabaha karşı evi bildiği bi caddenin ortasında çaresiz kalırcasına gitmesin... o his öyle kıymetli ki, buralar benim a.ına koyim, benim mahallem buralar, her taşını,her çakallığını her orospuluğunu her melaikeliğini bildiğim bu mahallede bana hiiiçç bişicikler olmaz derken, hayat seni oraya getirmişken... o caddede beklemediğin bir kaza... olmaz yahu kabullenemiyorum... beni çok bozdu bu iş, öğrendiğimden beri toparlayamıyorum bu kafayı...  off bu ölüm falan olmadı be, hiç olmadı hiç...

Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...